است دو چيز است : پيروى از هوى و هوس و آرزوى دراز ، پيروى از هوى و هوس انسان را از حق باز مىدارد و آرزوى دراز موجب فراموش كردن آخرت مىشود . همانا كه دنيا رو به پشت دارد و آخرت رو به جلو ، و هر كدام را رهروانى است ؛ شما اگر توانستيد از رهروان آخرت باشيد و نه از رهروان دنيا ، همانا كه امروز روز عمل است و نه روز حساب و فردا روز حساب است و نه روز عمل ! همانا كه آغاز وقوع فتنه‌ها از هوى و هوسهايى است كه پيروى شود و احكامى است كه به بدعت پديد آيد كه در آنها با حكم خداوند مخالفت شود و به خاطر آنها گروهى طرفدار گروهى و گروهى بيزار از گروهى گردند . بدانيد كه اگر حق خالص باشد در آن اختلافى روى ندهد و اگر باطل هم خالص باشد بر فرد عاقل و هوشيارى بطالت آن پوشيده نماند ، ولى پاره‌اى از حق و پاره‌اى از باطل گرفته شود و در هم آميخته گردد و با هم يكى به حساب مىآيد ، در اينجا است كه شيطان بر ياران خويش مستولى مىگردد و تنها كسانى نجات مىيابند كه دانش و فضايل ما بر آنان پيشى گرفته باشد . شنيدم كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم مىفرمود : « چگونه خواهيد بود آنك كه فتنه شما را در بر گيرد كه در آن كودك پير گردد و كهن سال پيرتر شود ! مردم در آن فتنه خوى گيرند و آن را سنّت شمرند و هر گاه از آن چيزى تغيير كرد گفته شود كه مردم منكرى را آوردند ! سپس بلا شدّت يابد و نسل گرفتار شود و فتنه‌ها نرم‌شان كند آن گونه كه آتش چوب را و آسياب دانه را نرم كند ، مردم در غير دين تفقّه كنند و براى غير عمل بياموزند و دنيا را به قيمت آخرت خويش خواهند » . سپس حضرتش رو به گروهى از خاندان و پيروانش كرد و فرمود : به خدا سوگند ! پيشوايان پيش از من كارهاى شگفتى انجام دادند كه به عمد با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم به مخالفت پرداختند ، اگر مردم را وادار به ترك آنها مىكردم و آن بدعتها را به حقيقتى كه در زمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم بود بر مىگرداندم ، سپاهيانم از پيرامونم پراكنده